Bir toplumda egemenlik, halkın iradesine dayanır ve bu irade, özgür ve bağımsız bir şekilde ifade edilip temsil edilmelidir. Ancak, yasama, yürütme ve yargı gibi temel güçler arasındaki ayrımların zayıflaması, yargı bağımsızlığının ortadan kalkması ve düşünce ile ifade özgürlüğünün kısıtlanması, demokratik yapının temelini sarsar. Bu durum, vatandaşların özgürce fikirlerini dile getirmesini engelleyerek toplumda korku ve baskı ortamı yaratır.
Medya özgürlüğü ve örgütlenme haklarının kısıtlanması ise, kamu vicdanını ve demokratik dengeyi olumsuz etkiler. Ülkede özgür ve adil seçimlerin gerçekleştirilememesi, halkın iradesinin tam anlamıyla sandığa yansımamasına neden olur. Bu şartlar, toplumsal birliği zedelerken, milletin egemenlik hakkını kullanmasını da güçleştirir.
Sonuç olarak, hukuk devleti ilkesinden uzaklaşmak ve laiklik ilkesini korumadan yoksun olmak, halkın iradesine dayalı düzgün bir yönetim kurulmasını engeller. Demokrasi ve insan hakları temelinde bir devlet yapısı kurulmadığı takdirde, milletin egemenliği fiilen varlığını sürdüremez. Bu nedenle, vatandaşların özgürlükleri ve temel hakları güvence altına alınmadan, gerçek anlamda halkın egemenliği sağlanamaz ve toplumda ilerleme sağlanması mümkün değildir.
